Όσα δεν έφτασαν ποτέ στους γιατρούς

Οι μισές μελέτες ήταν θετικές. Σχεδόν όλες οι δημοσιευμένες ήταν θετικές.

Ερευνητές συνέκριναν 73 μελέτες για 12 αντικαταθλιπτικά (12.564 ασθενείς) που είχαν κατατεθεί στον FDA με το τι τελικά δημοσιεύτηκε. Μόνο 50 (69%) δημοσιεύτηκαν ποτέ — και οι αρνητικές ήταν αυτές που εξαφανίστηκαν.

Το αποτέλεσμα: το θεραπευτικό όφελος, όπως φαινόταν στη δημοσιευμένη βιβλιογραφία, ήταν διογκωμένο κατά 32% συνολικά — από 11% έως 69% ανά φάρμακο.

[9] N Engl J Med 2008;358:252–260

Η μελέτη που είπε το αντίθετο από τα δεδομένα της

Το 2001 δημοσιεύτηκε μελέτη χρηματοδοτούμενη από την SmithKline Beecham (μετέπειτα GSK) που παρουσίαζε την παροξετίνη ως αποτελεσματική και ασφαλή για εφήβους με κατάθλιψη. Έγινε από τις πιο επιδραστικές μελέτες του χώρου.

Το 2015 ανεξάρτητη ομάδα επανέλαβε την ανάλυση από τα πρωτογενή δεδομένα, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας RIAT του BMJ. Το συμπέρασμα ήταν αντίστροφο: η παροξετίνη δεν διέφερε από το εικονικό φάρμακο ως προς την αποτελεσματικότητα, ενώ η ομάδα που την έλαβε εμφάνισε περισσότερο αυτοκτονικό ιδεασμό και συμπεριφορά.

Μεσολάβησαν δεκατέσσερα χρόνια κατά τα οποία η αρχική εκδοχή κυκλοφορούσε ως επιστήμη.

[10] Le Noury J. et al. «Restoring Study 329», BMJ 2015;351:h4320